Skip to main content

Kökler


Yaş kemale erdikçe insan hayatındaki bazı eksiklikleri daha fazla irdelemeye başlıyor. Her fani gibi gökkubbenin altında geçireceğim zamanın daralması, yaşıtlarım olanların doğal sebeplerle gerçekleşen ölüm haberlerini almaya başlamam ister istemez nereden geldim nereye giderim diye sık sık sorgulamama sebep oluyor son yıllarda.

Babamın öldüğü yaşa ermemin, hatta şu anda onu iki sene de geçmiş bundan da öte artık bir baba olmuş olmamın da çok büyük etkisi olmuştur, biz kimiz, aslen nereliyiz  gibi birbirine bağlı soruları kendime daha sık sorar olmamda. Elimizden tutup götüren gösteren öğreten olmadı, olamadı  ki... İşte bu yüzden köksüz bir bitki gibi hissettim  kendimi hep. Umarım oğullarım bu şekilde hissetmezler.

"Ben aslen nereliyim" sorusunu "sen aslen nerelisin" sorusu ile  sık sık karşılaşmaya başladıktan  sonra  kendime sormaya başladım sanırım. Ergenlikle birlikte saça sakala karıştım, aynada ben de artık farklı bir yüz görüyordum... "Nerelisin" diye sorduklarında hiç düşünmeden "İzmir'liyim" dediğimde "hadi len!" diyen bir bakışın ardından "tamam da aslen nerelisiniz" sorusunu çok işitir olmuştum. Babamın babası olan dedemin bir öğretmen olduğunu, Elazığ'lı olduğunu ve babam daha çok küçükken Aydın Nazilli'ye tayin olduğunu biliyordum. "Aslen nerelisiniz" sorusuna cevaben "Baba tarafı Elazığ'lı" dediğimde soruyu soran kişilerdeki aydınlanma ve rahatlamayı gördükten sonda bu Elazığ'lı olma durumunu ben de benimsemeye başladım. Hele ki ne zaman Erkan Oğur'un müziğine merak salmaya başladım bu şehre olan duygusal bağlılığım gün geçtikçe daha da arttı. Çünkü Erkan Oğur kendisinden işittiğimiz o armonik yapının ve melodilerin kaynağı olarak Elazığ müziğini ve oradaki köy düğünlerini göstermiştir hep.

Elazığ'a daha geçen Mayıs ayına kadar hiç gitmemiştim. Ama yıllardır içimde sürekli artan duygusal yoğunluk sebebiyle Elazığ'a rüyalarımda sık sık gitmiştim. Ölmeden önce oraya gerçekten gitmem gerekiyordu. Bunu kendi kendime biraz da "kutsal" bir görev olarak addettim. Çünkü gidersem hem kendim hem de babam için gidecektim... Onun da oralara hiç gitmediğini oraları hiç görmediğini biliyorum. Şimdi yaşasaydı büyük ihtimalle o istemese de elinden tutup zorla da olsa onu oralara götürürdüm.

Ve sonunda gittim... Babannemin de memleketi olan güzel Malatya'dan yola çıktım, Fırat türküsündeki Kömürhan köprüsünden geçtim ve baba memleketi Elazığ'ın Keban ilçesine vardım. Sağolsun Malatya'lı kadim dostum Feyzullah'ın rehberliğinin çok faydasını gördüm. Keban ilçesine vardığımızda ilçenin meydanında bir kahvedeki yaşlı amcalarımızla kısa bir sohbet ettik çaylarını içtik.  Keban dışarıya çok göç vermiş bir ilçe... Kahvedeki yaşlı amcaların çoğu da zamanında göç etmişler gurbet illere, gençliklerini tüketip topraklarına geri dönmüşler.

Feyzullah Erkuş ve Keban Barajı
Benim bildiğim kadarıyla bizim sülaleden Keban'da kalan yoktu. Ancak amcalarla konuşurken onlar benim soyismimde iki kardeşin halen Keban'da yaşadıklarını söyledi. Keban Barajı'nda çalışan bu iki kardeşin aynı zamanda barajın lojmanında kaldıklarını öğrendik ve hemen oraya gittik.

Gerçekten de orada Mustafa ve Yener Ozan kardeşleri buldum ve öğrendim ki dedelerimiz kardeş imiş. Keban'da kalan son Ozan'lar onlar ve onların oğulları imiş. Oturduk sohbet ettik barajı gezdik. Bana çok uzaktan da olsa dedemin köyü olan Bahçeli Köyü'nü gösterdi Yener Abi. 

Mustafa Ozan, Şükrü Ozan (Ben) ve Yener Ozan
Sonra dedemlerin Keban'dan ayrılmadan evvel kaldıkları köy evini gösterdi. Evin şu anki sahibi teyzemiz de sağolsun bize izin verdi...

Keban'daki dede evimiz. Nazilli'ye gitmeden evvel burada kalmışlar.
Evin şimdiki sahibi olan teyzemiz.
Şehir merkezindeki gezimizi biraz kısa tutmak durumunda kaldık. Ama Süt Kale'yi  (Harput Kalesi) ve Ulu Cami'yi, caminin önünde secdede duran dut ağacını da gördüm çok şükür.

Süt Kale (Harput Kalesi)

Ulu Camii


Ulu Camii'ye secde ettiğine inanılan dut ağacı.
Bir kere daha anladım ki insan istediği birçok şeyi yapmaya muktedir, yeter ki istesin ve biraz emek harcasın. Ben Elazığ'ımı sonunda gördüm artık gam yemem. Orada daha görecek çok şey var inşallah köklerimin izini bulduğun o topraklara yine gideceğim ve oraları doya doya tekrar gezeceğim. 

Malatya'ya geri dönerken akşam oldu, hava karardı ve yağmur bulutlarını topladı. Arabada giderken Feyzullah bir Türkü radyosu açtı, radyo içli içli çaldı, bir kırkikindi yağmurudur başladı iki gözümden aşağı...

NOT: Keban'da Çırçır şelalesindeki tesislerde mutlaka alabalık, hatta severseniz kaşarlı alabalık yemenizi tavsiye ederim. Bunun yanısıra Ulu Camii tarafındaki Balakgazi tesislerinde Elazığ manzarası eşliğinde Çedene (menengiç) Kahvesi de mutlaka denenmeli. Ayrıca yine Feyzullah sayesinde öğrendiğim Malatya'daki Yıldırım Kayısı'yı da şiddetle tavsiye ederim. Birçok kuruyemiş kuru kayısı dut pestil çeşidinin en tazesini ve en kalitelisini bulabilirsiniz. Ben siparişi veriyorum 2 gün sonra İzmir'de elimde oluyor. Bir de et severseniz Kömürhan'daki kavurmacılarda mola verip mutlaka kavurma yemelisiniz.

Comments

Popular posts from this blog

LaTeX'te Sunum Hazırlamak

Latex'i kullanarak projeksiyon cihazlarında sunulmaya yönelik çok güzel sunumlar hazırlamak mümkün olmaktadır. Oluşturulan dosya PDF olduğundan ve her işletim sisteminde (linux, mac os, unix, windows vs.) en azından bir tane PDF okuyucu program olduğundan, hazırlanan sunumların taşınabilirliği de azami seviyede olmaktadır. Tabi ki latex'in en üstün olduğu nokta olan mükemmel fontlar ve matematiksel denklem yazılımları latex'te hazırlanan sunumlar için de geçerli olmaktadır. Aşağıdaki linklerden indireceğiniz pakette örnek sunuma ait gerekli dosyaları bulabilirsiniz. Daha ayrıntılı bilgi almak isterseniz bana ulaşabilirsiniz.
Link : DROPBOX

Hazırladığım örnek sunumun slaytları şu şekilde:





















Yılbaşına Nerede Girilmez - İzmir Narlıdere Naci Usta Restoran

Geçen hafta yılbaşı dolayısıyla eşim "iki senedir evdeyiz hadi bu sene dışarıya çıkalım yılbaşında" dedi. Bu fikir her ne kadar bu tarz mekanda eğlenme olayları beni açmasa da, bana da mantıklı geldi, bir değişiklik olur dedim, iki arkadaşım ve eşleri ile birlikte toplam 6 kişi yılbaşı gecesini bir makanda geçirmeye karar verdik. Şimdi hal böyle olunca tabi insan herşey tam olsun istiyor, o yüzden biz de İzmir'deki olası mekanları değerlendirip bir fiyat filtresinden geçirdikten sonra gördük ki, "yıldız tilbe ile yeni yıl coşkusu" tadındaki eğlenceler, şayet yıldız tilbeyi izlemeye gidip yıldız tilbeyi görmek istiyorsanız kişi başı yaklaşı 400 TL ye mal oluyor. Tabi biz de oha dedik. Sonra ayrı bir olası mekan grubu daha keşfettik, bu gruptaki fiyatlar 90 (limitli içecek) ila 150 tl (limitsiz içecek) arasında değişiyordu. Konum ve müşteri profili düşünülünce bu mekanların bize daha çok hitabedebileceğini düşündük. Sonra limitli içecek olayında vazgeçip limitsi…